Γλυκάρμυρα

Κι επέρασεν
το καλοκαίρι
ως να ήτο
ψευδαίσθησις
πριν καν
προφθάσουμε
να βρέξουμε
τα χείλη μας
στην αρμύρα
των αλλιώτικα
μελανόχρουν
σωμάτων
που λούονται
επιθυμητικώς
και διασχίζουν
τα ακύμαντα νερά
ολίγον προσφέροντας
μέσα από υδάτινο φίλτρο
την στιλπνή και
στρογγυλά των
κάτοψι
την οποία ακολουθώ
ως έν σημείον
το λευκό
του στήθους
η λεπτή
γραμμή στο πλάι
το κορδονάκι
που συγκρατεί
το λίγο
που απέχουμε
απ' τον δημόσιο
σχεδόν φανερό
σφιχτό
εναγκαλισμόν
με τον κίνδυνο
της ανακαλύψεως
της εκθέσεως
σε αδηφάγα
και λαθραία βλέμματα
αυτό δε
το παρανόμως
το παρ' ολίγον
εκεί επί τόπου
όπως άλλοτε
σχεδόν κρυμμένοι
σ' ελάχιστον κολπίσκο
μεσημβρία
ν' ανακαλύπτουμε
νέες γραμμές πλεύσης
και νέα υπήνεμα
αγκυροβόλια
έξαφνα τόσο
φιλόξενα
αυτό λέγω
δεν το εχορτάσαμε
καθόλου φέτος
έκθεση
ανίερα
με το ένστιχτο
το θυμικό σε απόλυτον
έξαρσι
παραφορά
και με ελάχιση
σχεδόν
κοινωνικά επιβληθείσα
συστολή
κατά της επαπειλούμενης
προσβολής
μια ποιος
μα την αλήθεια
προσβάλλεται
απ΄το ιερό
ταίριασμα
των εραστών
από την εράσμια
ένωσή των
υπό των ήχων
των φλύαρων
παφλασμών
που τύπτουν
τους βραχώδεις όρμους
ενώ τα σώματα
τύπτονται
με τόσον αλμυρόν
γλυκασμόν
μεταξύ των