Μωσαϊκό

Είναι ο έρωτας
ένα μωσαϊκό
που φτιάχνεται
από τα πιο
ταπεινά υλικά
ένα άρωμα
ένα ρούχο
που κυλά στο πάτωμα
τα πέδιλα
στα πόδια σου
ν' ανασηκώνεις μόνο
το ρούχο
οι γυμνοί γλουτοί
τα πλακάκια
της κουζίνας
ο πάγκος
το παράθυρο
ας μας δούνε
σβήνω το φως
σβήνω μαζί του
κοίτα με
κλείσε τα μάτια
το πολύχρωμο φουστάνι σου
αγγίζοντας τις καμπύλες
ένα όνειρο
ξυπνώ λαχανιάζοντας
άγγιξέ με
το κραγιόν σου
γύρω από μένα
θέλω να
σου τραβάω τα μαλλιά
θέλω
να είναι
όλα δικά σου
να παίρνεις
όλη την ικμάδα μου
με πάθος
με έξαρση
με μανία
και ζήλο μοναδικό
ω ναι
μοναδική
και δικιά μου
στα πόδια μου
όρθιος
γερμένος
στηριζόμενος
στην κολόνα
σκύβοντας
μπροστά μου
γίνε πιο πολύ
πιο μέσα
πιο ζεστά
πιο υγρά
πιο αδρή
και απαλή
άγρια
και τρυφερή
κι όταν πρέπει
κοίτα με
ναι, κοίτα με
βαθιά
τρυπήσέ μου
το βλέμμα
κι αποτελείωσέ με
χωρίς κανέναν οίκτο
και όριο
ξέφρενα
στο ρυθμό
που δίνεις
αρπάζοντας
απομυζώντας
μην αφήνεις
τίποτα
κατέχεις τα πάντα
όλα είναι
απόλυτα
ένα
εσύ
δικό σου
μόνο
όλα
τώρα