Βυθίζομαι

Βυθίζομαι
θεληματικά
χάνω
και κερδίζω
μέσα στο σκοτεινό
σου σύμπαν
σπάει το περίβλημα
χωρίς μάτια
ακολουθώ
τη μια
τη μοναδική
διαδρομή
που με φέρνει
στο κέντρο
στον πυρήνα
σε αυτό που
μόνο υπάρχει
ένα πέρασμα
που θέλω
να το διαβώ
με όλη
την αίσθηση ακέραια
όταν μπαίνω
στη διάσταση
που δεν υπάρχει
χρόνος
δεν υπάρχει
ύλη
παρά μόνο
έκταση
και βυθός
με όλη την ψυχή μου
παραδίνομαι
και όσο βυθίζομαι
τόσο ανεβαίνω
όλο και πιο ψηλά
σε ύψη δυσθεώρητα
θέλω να με καταπιεί
αυτή η άβυσσος
να ξαναγεννηθώ
ενώ αφήνω
όλη μου την ύπαρξη
να γλιστρήσει
να με κάνει
να μην είμαι
για να μπορώ
να είμαι αληθινά
να μην έχω όνομα
και υπόσταση καμιά
όλη η ουσία μου
εκτείνεται
νευρώδης
σάρκινη
αιμάτινη
σαν να υφαίνεται
ένας νέος λώρος
μια γραμμή ανεπίστροφη
προς την πλήρωση
το γλυκό μούδιασμα
ένα τίναγμα
στον ορίζοντα
λίγο ακόμα
λίγο παραπάνω
καμία σκέψη
δεν υπάρχω
τη στιγμή
που με κάνεις
να είμαι
ό,τι περισσότερο
και ό,τι πιο αληθινό
μπορεί να υπάρξει ποτέ
ένα όριο που μόνο
το πέρασμα
απ' τη ζωή στο θάνατο
και το αντίθετο
μπορεί
να το περιγράψει
ένα απόλυτο
που δεν ορίζεται
παρά μόνο
βιώνεται
απ' όσους μπορούν
να διαλύσουν
ολοσδιόλου
όλο το εγώ
μέσα στο εσύ
εναποθέτω
όλη μου
την ύπαρξη
με όση ψυχή
μπορεί να χωρέσει
σ' ένα σώμα
και όσο σώμα
μπορεί να ντύσει
μια ψυχή
ενώ
βυθίζομαι
κι εσύ
δεν ξέρεις
γιατί μόνο
κι απόλυτα
κι ατέρμονα
έχεις,
γυναίκα
ανάσα
ψίθυρος
κραυγή
λύτρωσέ με
και μη μου το λες
ποτέ
να μην το κατέχω
γιατί
δεν μπορώ να το κατέχω
παρά μόνο όταν
όλο μου
το αίμα
είναι
εν σπέρματι
το θέλω
σε ό,τι
ζει
μέσα σου