όταν

όταν
δυσκολεύομαι
να κατανοήσω
η γραφή
είναι μια δίοδος
όχι ότι
βγάζει πάντοτε
σε κάτι θετικό
συνήθως
διασταυρώνονται
πολλαπλές
πιθανότητες
συνήθως πολλές φωνές
μιλάνε μαζί
ή αντικρουόμενα
ν αναζητάς, όμως,
αυτή τη μια
μοναδική φωνή
που δεν χαρίζεται
δεν ψυμιθιώνει
δεν ακκίζεται
και δεν λυπάται
θα σε στήσει
στον τοίχο
χωρίς οίκτο
θα σκίζει
τα χαρτιά τα ρούχα
τα σεντόνια
και θα ανοίγει
τα παράθυρα
διάπλατα
στην αμήχανη γύμνια
των λέξεων
δεν ξέρει αυτή
να εκφράζεται
με λέξεις
ξέρει τι θέλει
είναι επίμονη
και συμπαγής σαν σίδερο
την ίδια στιγμή
σπάει, λυγίζει
διαλύεται
και ανασυντίθεται
όλα τα θέλει δικά της
όλα τα δίνει
ζητά και παίρνει
σκορπά και χαρίζει
μεγαλουργεί
και καταβαραθρώνεται
ηχεί παράξενα
παράταιρα κάποτε
αλλά είναι απόλυτα
αναγνωρίσιμη
πολλές φορές δεν θέλεις
να την ακούς
δεν είναι ευχάριστη
αλλά δεν γνωρίζει
από ευχάριστο και δυσάρεστο
ζέστη και κρύο
είναι θρυαλλίδα
υποφώσκει
καιροφυλακτεί
δεν χρωστά σε κανέναν
της χρωστάς τα πάντα
την ξέρεις καλά
και δεν την ξέρεις καθόλου
είναι καλό αυτό
καλό που την αναγνωρίζεις
έτσι, μπορεί,
να τα καταφέρεις
να πας παρακάτω
ο δρόμος
δεν πάει μόνος
ο δρόμος
είσαι εσύ
κι εκείνη
ακολουθείς
και μαθαίνεις