Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άφησέ με

Δεν υπάρχουνε πολλοί
δεν είναι κάτι
που το 'χουν όλοι
όποιος το έψαξε
και το βρήκε
το 'χει διπλά
καλά φυλαγμένο
δεν είναι ανάγκη
να το ξέρουν
οι άλλοι
όλοι μιλούν
όλοι κοιτάζουν
κι όμως
δεν βλέπουν
αυτό που βλέπω εγώ
ένα πρόσωπο
που, όταν γελά,
κάνει τα πάντα
να ζητούν
νόημα νέο
είναι λίγα αυτά
που μας απομένουν
για αυτό
σε θέλω τώρα
ολοδική μου
αμετάκλητα
θα σε κλείσω
μέσα μου
για να υπάρξω
μια φορά ελεύθερος
άφησέ με να πετάξω
απ' τα μικρά χέρια σου
να πολιορκήσω με ζέση
τη νύχτα σου
να με κατακλύσει
η πλημμύρα σου
να βρέξω
τα χείλη μου
στις υπόγειες λίμνες
και με μια ανάσα
να βγω νικητής
κι εξαίσια νικημένος
από τη μυστική
κρύπτη
του άπειρου
χρόνου
που αποθέτω
ξέπνοος
μέσα σου

Πίσω στα 80'ς... θυμόμαστε τους Foreigner? Ας γλυκαναλατιαστούμε....




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά