Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Όταν

Όταν εσύ
παιδί μου
μετά από χρόνια
θ αναζητάς
τις παλιές φωτογραφίες
που δεν θα υπάρχουν τότε
όταν θ ανοίγεις τα συρτάρια
και θα αναπολείς μνήμες
βλέμματα κι εικόνες
μιας κρυμμένης παιδικότητας
όταν θ ανακαλύπτεις
τον απόηχο
από τα λόγια που είπαμε
και άλλα πολλά
που εννοήσαμε
αλλά ποτέ
δεν αρθρώθηκαν
- δεν είναι πάντα ανάγκη
να τα βάζουμε σε μια σειρά
τα πράγματα-
όταν θα γυρίζεις πίσω
και θα ψάχνεις τα παλιά
ορυχεία
για να μπορέσεις
να προχωρήσεις
με θάρρος
κι ένα κομμάτι
υπόγεια λήθη
στη ζωή σου
τότε, λοιπόν,
να θυμηθείς
ότι μια μέρα
σαν τη σημερινή
έκανες την καρδιά μου
να ραγίσει
από χαρά
μ' έκανες να χαθώ
στο πρόσωπό σου
και να θέλω
ν' αφήσω ελεύθερο ένα ζεστό δάκρυ
μ' όλα τα φώτα αναμένα
και να θέλω
να σε πάρω στην αγκαλιά μου
με λυγμούς
γιατί δεν είναι όλα μάταια
γιατί η αγάπη
έχει και δίνει
για το αίμα
που μας ενώνει
αλλά και
για όσους μεταλαβαίνουμε
μυστικά
σώμα και ψυχή
κι όταν δίνει
μπορώ να ξεκινώ
με ένα τραγούδι χαρούμενο
τη μέρα μου


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά