Συνήθεια

Θα μπορούσε
να πει κανείς
πως η συνήθεια
είναι για τους δειλούς
για όσους δεν τολμούν
γι' αυτούς που αρκούνται
στο λίγο
στην επανάληψη
στα τετριμμένα
για μένα συνήθεια
είναι
ότι υπάρχω
και υπάρχεις
εδώ
μια σταθερά που
σε βοηθά
να πλοηγηθείς
στο χάος
συνήθεια  είναι
μία ανθρώπινη
πολύ ανθρώπινη
ανάγκη
κράτα με
τώρα περισσότερο
που είμαι αδύναμος
τώρα που
χρειάζομαι περισσότερο
μια αγκαλιά
συνήθεια είναι
να ξυπνώ
χαράματα δίπλα σου
να κατέχω πάνω μου
σαν κάτι απόλυτα δικό μου
τη μυρωδιά σου
να ζητώ το στόμα σου
το βράδυ
που κουρασμένοι
ή λουσμένοι
το φως του ήλιου
μοιραζόμαστε
το ίδιο σεντόνι
συνήθεια είναι
οι λεκέδες που δείχνουν
ότι μάταια τα βράδια
δεν περνάνε
είναι να ξέρεις πως
δεν είμαστε μόνοι
δεν παλεύουμε μόνοι
να χαράξουμε μια απλή
καθημερινή διαδρομή
είναι ακόμα που
με περηφάνεια
δείχνεις στους
αγαπημένους σου
ποιος είναι ο άνθρωπος
που σε μαθαίνει
να ζεις
άντρας και γυναίκα
συνήθεια είναι
δος μου τα κλειδιά
είναι το μικρό σου
αυτοκίνητο
πιο δικό μου
απ' το δικό μου
συνήθεια είναι
να έχεις ακριβώς
το δικαίωμα
να πεις
το δικό σου
είναι πιο δικό μου
απ' το δικό μου
συνήθεια είναι
να διεκδικώ τη ζωή σου
σαν πιο δική μου
απ' τη δική μου
κι είναι ακόμα
να με αντέχεις
να με συγχωρείς
να με δέχεσαι ολόκληρο
με τα σωστά και τα λάθη
με τα δυνατά
και τα αδύνατα
μα είναι τελικά
μια συνήθεια η αγάπη;
όχι
συνήθεια είναι
να σβήνεις το φως
και να λες
αγάπη μου
στο σκοτάδι
και αύριο
και μετά
είναι καλή συνήθεια
να είσαι εδώ
και αύριο
και μετά
και πάντοτε
γιατί τούτο είναι
το μόνο που θες
στ' αλήθεια
όχι από συνήθεια
αλλά απ' την καρδιά