Γιατί

Θα πρέπει
να βγω
και να το φωνάξω
δυνατά
ναι θα χρειαστεί
να κάνω
ένα μικρό πράγμα
κάθε μέρα
κάθε στιγμή
ναι
είναι ανάγκη
και τώρα
και πάντα
και συνέχεια
να το ξέρεις
να το βλέπεις
όταν δεν θα το βλέπει
κανείς άλλος
κυρίως τότε
όταν θα
πέφτω
από την πλευρά σου
να τη ζεστάνω
όταν θα βυθίζομαι
με ακέραια την αίσθηση
του δικού μας απόλυτου χρόνου
όταν θα γελάμε
μετά σαν παιδιά
όταν θα στέκομαι
και θα σε βλέπω
να πηγαίνεις στη δουλειά
λικνίζοντας το κορμί σου
δεξιά αριστερά
όταν θα απομακρύνεσαι
πατώντας γκάζι
νευρικά
όταν θα παραγγέλνω
τον καφέ σου
όταν θα ετοιμάζω
τα μικρά γεύματα
όταν μετά
θα ακουμπώ
στις μαξιλάρες
και θα γέρνεις
πάνω μου
όταν θα γελάω
με τη μικρή
αξιολάτρευτη
ακαταστασία σου
όταν θα βάζεις
τη σκιά σου
στο μπάνιο
και θα κοιτώ κρυφά
με περηφάνεια
όταν θα σε περιμένω
στο γνωστό σημείο συνάντησης
στην αυλή
τα βράδια της Παρασκευής
που λάθρα
θα πιάνω το χέρι σου
στις μικρές βόλτες
στο Θησείο
στα έδρανα του θεάτρου
στην άμμο
που θα καίει
το κορμί σου
που θα λαχταρώ
έξω απ' τον κόσμο
έξω απ' το χρόνο
έξω απ' το συμβατικό
που μας έλαχε να ζούμε
για να σε περιμένω
για όσο χρειαστεί
για να είμαι εδώ
όταν δεν θα θέλεις
να μιλήσεις σε κανέναν
όταν θα γελάς
και όταν θα πονάς
χωρίς άλλους κώδικες
παρά μόνον
με τα χέρια μας
που αγγίζουν
κάτω απ' τα σώματα
κάτω απ' το νερό
στο κορμί
στο μυαλό
στην ψυχή
εκεί όπου
το ένα συναντά
το άλλο
εκεί όπου
γίνεται τελετουργικά
το ένα και όλα
παντού και πάντα
θα δείχνω
μόνο σε σένα
μόνο για σένα
ό,τι είναι αληθινό
ό,τι σου ανήκει
από πάντα
ό,τι είναι δικό μου
και τώρα
και πάντα

wouldn' t it be nice to live together in a kind of world where we belong...

and...everything s gonna turn out all right...