Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Όλα

Ακόμα
κι όταν
όλα φαίνονται
λίγο πιο δύσκολα
απ' το συνηθισμένο
πες μου
το ξέρεις
πόσοι περνούν
μέσα απ' αυτή
την αστραπή
αυτό το μικρό ταξίδι
που λέγεται
ζωή
χωρίς να κάνουν
μια στάση
και να πουν
εδώ είναι
το νερό
εδώ η σκιά
που θα ξεκουρστείς
εδώ το κορμί
που θα γείρεις
εδώ η σιωπή
και η αγάπη
που μιλά
και δεν μιλά
τα φιλιά σου
δεν τα δίνεις
στα χαμένα
η ανάσα σου
ανάσα μου
η φωνή σου
φωνή μου
όχι μη φοβάσαι
δεν στα 'χω ζητήσει
ακόμα όλα
όχι
είναι πολλά
όσα δεν έχουν
βρει ακόμα
τη θέση τους
μέσα στο χρόνο
όμως τίποτα
δεν είναι χαμένο
το βρήκαμε
το κρατάμε
και δεν θα το αφήσουμε
να χαθεί ποτέ
δεν θα κουραστώ
ποτέ
να σου τραγουδάω
θα μου πεις
είναι αυτό κάτι;
ναι είναι
το σήμερα
τώρα
και συνεχώς
ζω
υπάρχεις
είσαι συνέχεια
και σκέψη
και άγγιγμα
και θέλω
και δεν θα χαθώ
ποτέ
παρά μόνο
μέσα σου
κάθε φορά
όλο και περισσότερο
και αυτό λέγεται
όλα


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά