Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Desire




Τώρα που
το βράδυ έρχεται ζεστό
θέλω πάλι
να περπατήσω
επάνω στα γυμνά σου βήματα
ν' αφήσεις να πέσει
το φόρεμά σου
κι απαλά να γλιστρήσω 
το χέρι μου
έτσι όπως στο είπα
μετρώντας κάθε ίντσα
ήρθε και έφυγε γοργά
όπως οι μέρες τρέχοντας
διαδέχονται
το φως και το σκοτάδι
ήταν τόσο απτό
σαν μια παύση
μέσα στο αέναο
ένιωσα σχεδόν
τη διάρκεια του άπειρου
ήρθες
αφέθηκα ολοκληρωτικά
να οδηγηθώ
πέρα και έξω από εμένα
ήταν τόσο απτό
τόσο έντονη η παρουσία
το αληθινό σώμα
και όχι αυτό που 
κουβαλάμε 
σκηνοθετώντας κάθε μέρα
το πώς τοποθετείται
ή το πώς
γίνεται αντιληπτό 
ή ακόμα  και
το πώς νομίζουμε
πως φαίνεται
όχι, όχι
πέρα απ' όλα αυτά
μια πλήρης
ολοκληρωτική αίσθηση
ένα τόσο ζωτικό φρενήρες
και μεστό
αγκαλιάζω
όλη σου την ύπαρξη
αυτό με διαπερνά ολόκληρο
μπορώ να γίνομαι
η συνέχειά σου
θεέ μου,
βρήκαμε πάλι
τα πατήματά μας
τα αγγίγματα
τις ανάσες και
τα λόγια
που είναι πέρα
από τα λόγια
άφησέ με μωρό μου
να βγάλω από μέσα μου
όλη την άναρθρη
μα τόσο σωστά αρθρωμένη
ζωική δύναμη
σχηματίζοντας άυλα
μα τόσο υπαρκτά
καινοφανή
και ακραιφνή
οριακά
του έρωτά σου
κείμενα
ζήσαμε και πάλι
για λίγο
και τώρα αδέξια
αυτό που δεν λέγεται
προσπαθώ
ν' αποτυπώσω
όλο τον πόθο
όλη την επιθυμία
ενώ είναι τόσο απλό
και τόσο ζωτικό
σαν το νερό
σαν ήχος
που ρέει
σαν το μικρό σου χέρι
σαν τα χείλη σου
που γλυκά μισανοίγεις









Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά