Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Έλα κοντά

Μέσα στο πλήθος
δεν χρειάζεται  ν' αναζητώ
ξέρω πως
εκεί που θ' αντικρίσω την αγάπη
εκεί θα σε βρω
λικνίζεσαι
αγγίζω για λίγο
νιώθω την ανάσα σου
τόσο κοντά μου
θέλω να σε αγγίζω
εγώ που δεν έχω
αυτή την πολυτέλεια
κι  ο χρόνος
άλλοτε βραδύνει
άλλοτε γοργά σκορπά
πόσο απ' αυτό
το φευγαλέο άγγιγμα
πρέπει να κρατήσω μέσα μου
μόνιμη καταφυγή μου
στην εικόνα σου
επιστρέφω συνεχώς
κι είναι αυτό
μια παρηγοριά
κ ένας πόνος σιγανός
από αυτούς που έρχονται κρυφά
ύπουλα κερδίζουν έδαφος
η αναμονή  μόνη διέξοδος
πέρασε το βράδυ
βρεθήκαμε τόσο κοντά
όσο μπορούσε να γίνει
ανοίξτε όλοι δρόμο
αφήστε μας
φύγετε, θέλω να πάω πιο κοντά
το κάλεσμα της αγάπης μου
το νιώθω εδώ
το βλέπω
σ' ακολουθώ με το βλέμμα
δεν θέλω να χαθείς
μέσα σ' αυτή τη θάλασσα
είμαι δίπλα
έρχομαι όσο κοντά μπορώ
έλξη και πόθος
που πρέπει να υπακούει
σε κάποια λογική
κοίτα λοιπόν
θα σ' αγαπώ
το ίδιο παράφορα
κάθε φορά
προσπαθώντας να κερδίσω
λίγο ακόμα
λίγο παραπάνω
για να φτάνω πάντοτε
νέος κι ακμαίος
στη θέση μου
όπως με θέλεις
και σε θέλω
ξέπνοος και λυτρωμένος
στη γλυκειά αγκαλιά σου



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά