Κορίτσι στο μπαλκόνι

Το κορίτσι
έπαιζε στο μπαλκόνι
κρυφτό
μόνο του
κρυβόταν κι έτρεχε
γύρω από μία κολώνα
σαν να ξεγελούσε
τον ίδιο το χρόνο

σε μια στροφή λες πως
όλα θ' άλλαζαν πια
αδυσώπητα
ο καιρός
κρύβεται πίσω
από την πέργκολα
ανοίγει και κλείνει
την πόρτα
ενώ οι άνθρωποι
αναπτύσσουν θεωρίες
κι ενώ αραδιάζουμε
τον ένα κενό λόγο
πίσω απ' τον άλλο
οι αποστάσεις
μεγαλώνουν και μικραίνουν
όσο ξανοίγεσαι
τόσο κλείνεσαι μέσα σε σένα
τα όριά μας
είμαστε εσύ κι εγώ
τρέξε ανυποψίαστα
μικρό κορίτσι
που τα μαλλιά σου
μακραίνουν λυτά
κάτω στην άσφαλτο
θα πάρω το δρόμο
γιατί να σε κουβαλώ μέσα μου
δεν έχω απάντηση
δεν γνωρίζω πολλά
όσο πορεύεσαι
άλλο τόσο πορεύομαι
είμαι ένα κέλυφος σαλιγκαριού
γυρίζω γύρω μου
και μέσα
στην αγωνία μου
σ' αναζητώ
και να
έρχεσαι κάθε βράδυ
μ' ένα καινούριο φεγγάρι
κάνεις τ' όνειρο
σπίτι μου
και τρέχω γύρω γύρω
σαν το  μικρό
κορίτσι ανέμελο
πονά η καρδιά μου
από χαρά
ν' απόδιωχνα προκαταβολικά
κάθε μελλοντική σου θλίψη
όταν έρχεται η ώρα
της επίγνωσης
αλλά δεν γίνεται αλλιώς
γι' αυτό παίξε τώρα
στον καιρό σου
όσο μπορείς
σαν τίποτα άλλο
μην υπάρχει
πέρα απ' το
μοναχικό παιχνίδι σου