Κήπος

Στον κήπο
θα βγούμε πάλι
κάτω απ΄το ισχνό φως
των κεριών
με λόγια σιγανά
κι αγγίγματα κρυφά
με μια νέα προσδοκία
για βράδια αλλοτινά
να μην ξεχωρίζω
στο σκοτάδι
μόνο κάτι ματιές
λαμπυρίζουσες
κι υγρές
διάβασα κάτι εχθές
πως σκηνοθετούμε λέει τις ζωές
ίσως και να ν' αλήθεια
ίσως
ζώντας μόνο σε στιγμές
που η ψυχή γυμνή
στο κήπο τις ευφραίνεται
γι' αυτές αλήθεια τις στιγμές
αξίζει να τις περιμένεις
κι άλλες τόσες ζωές
δες νιώθω τόσο όμορφα
δεν είναι υπερβολές
τα θαύματα
ζούνε κρυμμένα
στο πίσω μέρος της αυλής
μακριά απ' το μάτι το κακό
τα θαύματα
ζούμε την ένταση
μα ίσως
κι όταν συμβαίνουν
να μην το ξέρουμε καλά καλά
μπήκα στον κήπο σου
ήθελα να μας δω ξανά
να ιχνηλατούμε στο σκοτάδι
αυτά τα πρώτα βήματα
κρυφή μου νοσταλγία
χωρίς την ώρα να μετράμε
λίγο να μείνουμε
στο σκοτεινό υπόστρωμα
ένα σφηνάκι για το δρόμο
ένα τσιγάρο ακόμα
όλα ανθίζουνε με την αγάπη
δεν είναι το νερό που λείπει
ούτε το χώμα
όλα ανασταίνονται
από του έρωτα τη δίψα
κι όλα καρπίζουν
σαν με φιλάς στο στόμα
λίγο ακόμα'
λίγο ακόμα
μέχρι γλυκά πια να νυστάξουμε
μέχρι το άλλο βράδυ στις οχτώ
απ' της σελήνης το γλυκό το φως
θα χουν τα μάτια σου μια λάμψη
στο πλάι γέρνοντας
θα μου γελάς
θα είσαι όλα αυτά
κι όλα σε σένα μέσα
θα ζούνε σ' ένα σώμα
λίγο ακόμα
λίγο ακόμα