Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πέρασε

Ήρθε η βροχή ξαφνικά
και πέρασε
όλο το βράδυ πάλευα
να κρατήσω
τη δική σου οσμή
τυλίγοντας γύρω μου πεισματικά
το σεντόνι
το πρωί
όλα στεγνώνανε
στον πιο λαμπρό ήλιο
κοιτάζοντας κατά τη θάλασσα
όλα ήταν εκεί
τα πρωινά καράβια
ο καθαρός ορίζοντας
η λαχτάρα για το ταξίδι
ο άθλιος καφές στην προκυμαία
τα ήρεμα νερά
κι η κρυφή ακτή
τα λεία βότσαλα
έλα πιο κοντά μου
να το ξαναζήσουμε αυτό
όλα είναι αληθινά
όλα υπάρχουν
μέσα από εμάς
τα βρήκα στη θέση τους
όπως τα άφησες προχθές
τα ρούχα σε μιαν άκρη
τα παπούτσια στο χωλ
τα δυνατά σου βήματα και
το σίδερο που αδράχνεις
ακόμα παλεύω μέσα σου ζωντανός
όσο ποτέ
βγαίνω ακόμα ζαλισμένος
στο φως της μέρας
κι αναζητώ επάνω μου
το απαλό σου χέρι
και το γλυκό σου στόμα
άλλη μια μέρα
γεμάτη από σένα
που πέρασε
έμεινες εδώ
για πάντα



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά