Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πέρασε

Ήρθε η βροχή ξαφνικά
και πέρασε
όλο το βράδυ πάλευα
να κρατήσω
τη δική σου οσμή
τυλίγοντας γύρω μου πεισματικά
το σεντόνι
το πρωί
όλα στεγνώνανε
στον πιο λαμπρό ήλιο
κοιτάζοντας κατά τη θάλασσα
όλα ήταν εκεί
τα πρωινά καράβια
ο καθαρός ορίζοντας
η λαχτάρα για το ταξίδι
ο άθλιος καφές στην προκυμαία
τα ήρεμα νερά
κι η κρυφή ακτή
τα λεία βότσαλα
έλα πιο κοντά μου
να το ξαναζήσουμε αυτό
όλα είναι αληθινά
όλα υπάρχουν
μέσα από εμάς
τα βρήκα στη θέση τους
όπως τα άφησες προχθές
τα ρούχα σε μιαν άκρη
τα παπούτσια στο χωλ
τα δυνατά σου βήματα και
το σίδερο που αδράχνεις
ακόμα παλεύω μέσα σου ζωντανός
όσο ποτέ
βγαίνω ακόμα ζαλισμένος
στο φως της μέρας
κι αναζητώ επάνω μου
το απαλό σου χέρι
και το γλυκό σου στόμα
άλλη μια μέρα
γεμάτη από σένα
που πέρασε
έμεινες εδώ
για πάντα



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Terminal

Εμπρός, όλοι όρθιοι να επευφημήσουμε ζωηρά στην τελική αναμέτρηση δεν υπάρχει νικητής ούτε και γέρας μα ο αγώνας δόθηκε η κούρσα κερδήθηκε τα καλύτερα μείνανε πίσω όπως κάτι σημάδια που βάζεις στη διαδρομή και ξέρεις ότι οδηγούν στα ξέφωτα των αναμνήσεων Εμπρός με μία ιαχή θριάμβου ν' αποθέσουμε  λίγες κόκκινες παπαρούνες τι είναι η εποχή που θριαμβολογεί το εφήμερο  κι ανεπανάληπτο  της άνοιξης που ήρθε δύσκολα κι εύκολα θ' αποδράμει αφήνονας πίσω χιλόμετρα δρόμο πόνο και δάκρυ κι αλλοτινή χαρά δίκαια μοιρασμένα

ειμαι

είμαι μ' αυτούς που το μπαλκόνι τους βλέπει στον ακάλυπτο με τους χλιαρούς μπανάλ και γλυκανάλ στίχους μ' αυτούς που δεν τα καταφέρνουν και τόσο καλά με όσους ξεχνιούνται και δεν ξεχνούν με τα υπολείμματα  των γιορτινών συνάξεων και το χλιαρό φως του αποκαλόκαιρου με όλα όσα εγκλωβίζονται σ 'ενα μεσαίο φάσμα κι ούτε θα ψηλώσουν ποτέ\ ούτε και θα χαθούν στα χαμηλά μόνο θα περιφέρονται εκεί στη χώρα του ενδιάμεσου με δίχως λόγια δίχως θάματα δίχως άξια λόγου τ' αγαπώ αυτά τα διαπιστευτήρια του ολίγου που η μετριότης των γεμίζει κενά αιώνων σαν τη λάσπη που συγκρατεί τους προπετείς ογκόλιθους και λίγο αν λείψει απ' τους αρμούς σωριάζονται όμορφα όλα του κόσμου τα σπουδαία  

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά