Μυστικά

Οι αλήθειες
καίνε
και θυμώνουν
σαν τα μυστικά
που κρατάμε παιδιά
μόνο για πείσμα
όμως τα μυστικά
που βγαίνουν
κάποτε μοιραία
απ' το σκοτάδι
είναι σαν καρφιά
από ένα μικρό κουτί
καταχωνιασμένο
στην αποθήκη
όπως αυτά
των παιδικών παιχνιδιών
φανερώνοντας
μια κρυμμένη χαρά
ένα στρατιωτάκι κουτσό
ή ένα αυτοκινητάκι
χωρίς ρόδες
τα μυστικά
είναι
υπνοβάτες στην ομίχλη
άνθρωποι που χάνουν
το δρόμο τους
κι αναζητούν
διέξοδο
στο ξέφωτο
κοίτα με
κατάματα
τώρα μπορώ
να ονειρευτώ
τη  ζωή
μπορώ να σε αγγίζω
χωρίς να σε πληγώνω
τα δάκρυά σου
μου σκίζουν τα ρούχα
και σ' ακολουθώ
έτσι γυμνός
και λυτρωμένος
ολόκληρος
για μια φορά
χωρίς κρυφά νοήματα
υπαινιγμούς
χωρίς δισταγμό στο βήμα
μια φορά
προσφέροντας
το σώμα μου
καθαρό, πλήρες
λαμπρό
κι εξαγνισμένο

Γιατί είμαστε όλοι μοναδικοί και ιδιαίτεροι...