Ποτέ

Κοντά σου
δίπλα σου
να σε φτάνω
να μπορείς
να λες,
ναι,
είναι χρόνια εκ νέου
κερδισμένα
να με φιλάς
και να χάνομαι αδιόρατα
να ξανοίγεσαι
στο ένα
εσύ
η καρδιά σου
με ζέστανε
το κορμί σου
με ξύπνησε
τα χέρια σου
τα μικρά
με άδραξαν
ότι πήγαινα στο χαμό
κοιτάξτε, λοιπόν,
όλοι εσείς, μικροί και σίγουροι,
πόση ζωή
ξεπήδησε ξεδιάντροπα
μέσα από έναν
μικρό κύκλο
καύλας και αρμύρας
ναι,
μπορώ να το πω
μπορώ να το νιώσω
καθώς μέσα μου
αυτό το σώμα
διαχέεται
καθώς το αίμα μου
κυλά
εκσφενδονίζοντας
τα κρυφά σημαίνοντά μου
κι εγώ
με αίσθηση πλήρη αυτού
που ζούμε
με κατοικείς
αφήνομαι
σε φέρνω
πιο κοντά
με απαντέχεις
τόπος μου
προορισμός
ελεύθεροι,
χωρίς φτιασίδια
λιώνοντας, διάπυροι θεοί,
στο σκοτάδι
ψηλώνοντας
στο φως
εκτείνοντας
στο έπακρο
αγγίζοντας, ψηλαφώντας
τις εσχατιές του κορμιού
μαθητεύοντας ξανά
στον έρωτα
 - πάρε μου
δώσε μου -
όπως δεν υπήρξα ποτέ
κι άσε με απλά
να προσπαθώ σισύφεια
να σε κλείσω μέσα μου
και ποτέ αυτό
να μην τελειώνει