Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κορίτσι στο νερό

Κορίτσι στο νερό
σε βλέπω 
κρυφά
σε ποθώ
κρύβομαι
πίσω απ' την 
πετσέτα σου
και περιμένω
να σε δω
να λικνίζεσαι
στο άπειρο
στο διάφανο νερό
εκεί που σκέψη 
δεν χωρά
υπάρχεις μόνο εσύ
εξαίσια υγρή
και ποθητή
τη γραμμή που αφήνεις
στροβιλίζοντας 
ν' ακολουθήσω προσπαθώ
μα μένω τελικά
να σε κοιτάζω
όπως ανοίγεσαι και γίνεσαι
ένα με το φλοίσβο
με τα χρυσά φτερά σου
κόντρα στον ήλιο
τις κνήμες, τους αστράγαλους
κινώντας με ορμή
με το ρευστό σου ντύμα
διπλώνοντάς με
αναζητώντας το φιλί σου
κι αν με βυθίσεις 
στο σκοτεινό σου πέρας
δε με πειράζει
να μ΄ανασύρεις  μόνο
την ύστατη στιγμή
να πάρω την ανάσα σου
και πάλι με μανία ιερή
ν΄ακολουθήσω των λαγόνων σου
το πρόσταγμα
να μετρηθώ με τη θάλασσα
που ορίζεις μέσα μου
ν' ανοιχτείς πέρα μακριά
στον ορίζοντα 
μα να γυρίσεις πάλι
αγαπημένη
εξαίσια λουσμένη φως
μ αλμύρα στο δέρμα
για να με πάρεις
στα βάθη σου
να μάθω να βουτάω
και να θέλω 
να βυθίζομαι
στα χέρια σου
κορίτσι στο νερό
να μουσκέψω
στα υγρά σου χείλη
να σε βλέπω να κυλάς
σαν αντανάκλαση
να σ' ακολουθώ
χωρίς σκέψη
μόνο με το σώμα
να κυλάω μόνο πίσω σου
ακολουθώντας πιστά
την υδάτινη ρότα σου
καθώς τίποτ' άλλο 
να μην υπάρχει

what the fuck, let's get it together and dance, babe!!!!



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά