Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

1672018




Και σε θέλω
Σε θέλω
Σαν το νερό που διψά
Σας την ξαφνική νεροποντή
Σταγόνες που γλυστρούν
Στο γυμνό σου λαιμό
Με τη διαύγεια και το σθένος
Των διαττόντων
Σε θέλω σαν
Ηχηρό γέλιο
Κι αναστεναγμό στο σκοτάδι
Το ζεστό μεσόνυχτο
Πετώντας ανακατεμένα
Ρούχα, περιττά λόγια
Αφήνοντας μόνο’
Στον υγρό ζεστό αέρα
Ένα θέλω
Να κολλάει πάνω
Και το κορμί ένας δρόμος
ένα πέρασμα
για το άλλο ένα
υπάρχω όπου υπάρχεις
διαφιλονικώντας
διεκδικώντας
τις πολύτιμες σιωπές
χώρο
άγγιγμα
διάρκεια στο λίγο
ενέργεια στο άπειρο
πώς
σε προβάλλω παντού
όλα κατακτώντας
στα χέρια σου
τα τρόπαια
θεϊκά γυρνώντας
το λαιμό
κι υψώνοντας μάτια σφαλιστά
στην πιο στέρεα κατάφαση
άσεμνη γυμνότητα
κι απλότητα
του απόλυτου
ερωτικού

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά