Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αγάπη

Ναι
μην αμφιβάλλεις
για μένα
από το τίποτα
θα πιαστώ
και κει που λες
να, πέφτεις στο γκρεμό
την πιο γλυκιά ελπίδα
θα φέρνω στα χείλη
σαν την ανάμνηση
της γεύσεως
που λαίμαργα
χορταίνω
μέσα σου
ω, χυμοί θεσπέσιοι
να τρέχουν
από το σαγόνι μου
στάζοντας
ως τα ακροδάχτυλα
κι ύστερα'
εγώ ονειροδρόμος
να σκύβω
με μάτια κλειστά
να τα φιλώ
κάθε φορά'
και μια αρχή
καλύτερη από την άλλη
απλά πράγματα
ό,τι είναι για πάντα
υπάρχει για πάντα
και δεν αναλώνεται
ποτέ δεν λιγοστεύει
κάνεις μια έτσι  μέσα
και αναβλύζει ζωντανό νερό
να ξεδιψάμε
με μια ζάλη γλυκιά
και μια ζεστή ραστώνη
ας καθυστερήσουμε
ας μη βγούμε στον κόσμο
ας μείνουμε εδώ
σμίγοντας
κλείνοντας στις παλάμες
μιαν απτή, ιδρωμένη αγάπη
κι όλα θα κυλάνε
σωστά
έτσι όπως πρέπει
ας αφήσουμε απέξω
τα λεπτά και τα περιθώρια
υπάρχουμε
σάρκα και ψυχή
στο στεναγμό
και στην κομμένη αναπνοή

(We 😊 Depeche...)






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά