Περίπατος

να πάμε πάλι
όπως ανεβαίναμε
από την άθλια γειτονιά
στην επάνω πόλη
ένας κόσμος πιο πάνω
ήσυχος περίπατος
μου άρεσε
να ακούω τις ιστορίες
μην με παρεξηγείς
ξεχνώ τις λεπτομέρειες
αποτυπώνω μόνο την ουσία
ένα ωραίο λεμόνι
αν το συντρίψεις
με το χέρι
θα σε ανταμείψει
με το χυμό του
θέλω γλυκά
να βγάζω το χυμό
αργά κι αποφασιστικά
ν ανεβαίνει
και να χύνεται
σπαρταρώντας
καμιά φορά
νομίζω θεε μου
πως η καρδιά μου
θα κάνει μια μεγάλη παύση
έπειτα
θα λάμψει σαν βεγγαλικό
και θα πέσει σαν βροχή ασημένια
πάνω στα πόδια σου
μετά
μια κούραση γλυκιά
βαραίνει τα βλέφαρα
μα το άλλο μισό αγρυπνεί
θέλει να διεισδύσει
φωτίζοντας
τις πιο βαθιές σκέψεις
καμιά φορά
νομίζω πως
παίρνει μια ιδέα
σαν το άρωμα του τσαγιού
που διαπερνά λίγο
το χαρτί
άλλοτε, το πιο συχνά
γυρίζει γύρω γύρω
απ' το αύταρκες ωάριο
τόσο κλειστό αυτάρεσκο
βέβαιο για την υπεροχή του
και τότε
θέλω τόσο να μπω
μέσα του να κατοικήσω
ολοσχερώς