Κρίσσης

Κουβαλάω

το φορτίο 

ιχνηλατώντας την πόλη

όπως το σώμα σου

ανεβαίνω το δρόμο

με την λεπτομέρεια του περιττού

να σημειώνεται επιτακτικά

γιατί όλα αυτά

τα λίγα πράγματα

τα λέμε ζωή σήμερα'

τώρα

σαν την κουρασμένη κομμώτρια

που στέλνει μήνυμα

η ζωή που δεν ξεχνά

μιλά για έρωτα

στο κινητό

διαχέει τις μυρωδιές

και ντύνεται όμορφα

για να διασχίσει

λίγες εκατοντάδες μέτρα δρόμο

θα ήθελα πολύ

αυτή η γυναίκα

να είναι η κάθε γυναίκα

που έχει κάτι παραπέρα

απ' το να ετοιμάσω τα παιδιά

ν' απλώσω τα ρούχα

που έχει να περιμένει

όσο κι αν αυτά

είναι πράγματα κοινά

κάποιοι δίνουν τη ζωή τοςς

μην το γελάς

έχουν σκοπό 

κοιτώ δεν σημαίνει πάντα βλέπω

,αν όμως βλέπω

είμαι εκεί βαθιά μέσα

κάθε στιγμή

κι ως τα πιο αναπάντεχα πράγματα

η αγάπη

του τετριμμένου

΄που γίνεται μοναδικό

στου καθενός

που αναλογεί

να με βλέπεις

και να με νοιάζεσαι

κι απόψε

και αύριο

προσέξτε τα κορίτσια στο background...