Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

15

Ο χρόνος
είναι απάτη
σαν τα κιάλια
που τα γυρνάς απ' τη  μια
κι όλα μοιάζουν μακρινά
και ξαφνικά
γυρνάς απ' την άλλη
κι όλα είναι εδώ
μπροστά σου
τι είναι αλήθεια
τι αυταπάτη
δεν έχω απάντηση καμια
ζήσε μονάχα τη ζωή σου
κυνήγησε τα όνειρά σου
μα μη χαθείς
μέσα σε χίμαιρες
πάλεψε για το δίκιο
μα μην πληγωθείς
από τη βία του πλήθους
η ζωή είναι πολύχρωμη
δεν ξέρει άσπρο και μαύρο
μην κλείνεις τα μάτια
σ' ό,τι μοιάζει άγνωστο
αυτό που σήμερα
φαντάζει άπιαστο
κι εξωτικό
αύριο θα γίνει
το πιο κοινότοπο
όσο κι αν είναι
δύσκολο
κράτησε νέα
την καρδιά σου
είδα πολλούς
να σκληραίνουν
μέχρι να φύγει η  μέρα
και με βουλές αλλιώτικες
άσχημα να γερνάνε
όσο μπορείς
να γελάς
γέλια χαζά, γέλια βροντερά, γέλια
να πέφτεις κάτω
άσε τους άλλους
να νομίζουν πως κερδίσανε
στην άλλη σελίδα
τα πράγματα αλλάζουν
να είσαι έτοιμη
για την αλλαγή
μη βγάλεις ρίζες
σε βεβαιότητες και σκοπούς ατράνταχτους
μάθε να συγχωρείς
και να ξεχνάς
αν και η μνήμη
είναι ένα πηγάδι που αναδεύεται
κι όσο βαθαίνει
τόσο φέρνει ξανά στην επιφάνεια
το πρώτο νερό
μείνε  παιδί
για να μην ξεχνάς ότι
υπήρξες παιδί
κι όπως τότε
μαθαίνοντας να περπατάς
έπεφτες ξανά και ξανά
και τώρα
να είσαι έτοιμη
και πάλι να σηκωθείς
είναι μακρύς ο δρόμος
όταν έχεις τις ελπίδες σου στο μέλλον
κι όλα υπόσχονται
να χαίρεσαι
το κάθε σου βήμα
ν' αγαπάς τα απλά πράγματα
να ζεις με αγάπη
για τη ζωή
και να κρατάς δίπλα σου
αυτούς που σ' αγαπούν





























Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά