Καίγεται

αφησεμενασεαγγιξωσιγααπαλαγιατιφοβαμαιοιανθρωποιπονανεκαιδενξερουντογιατιδυστροπουνκιοιστιγμεςπερνανεαπρακτεςακυρώνονταςό,τιαναμένουμεό,τιαργειναερθειο,τισιγοκαίειστασωθικαοποθος

περνάνε εξουθενωτικά γοργά

ένας σαδιστής νέος

αναμαλλιάρης και σαλός

ρυθμίζει το χρόνο

στο ρυθμό που δεν μπορείς

ν΄ανταποκριθείς

γρήγορα περνούν

σύννεφα βιαστικά

κι έρχεται πάλι

μια λιακάδα εκτυφλωτική

αυτό είναι

να κάνουμε ένα κλικ

να βρεθούμε

στα γνώριμα ακρογιάλια μας

-αυτόθαθελατοπιοπολύ-

όχι στα βαθιά 

με το σκούρο

σαν  μπλε αίμα 

και τα βράχια να μας κυκλώνουνε

από πάνω

θέλω ήσυχο ακρογιάλι

και καθαρά νερά

να βλέπω κάτω

τα στιλβωμένα άκρα σου

όπως και τότε

ν' ακολουθώ

τ' αφρισμένο σου μονοπάτι

χέρι μέσα στο χέρι

για ζέσταμα στα ρηχά

να προσπαθώ να κρύψω

το ενθουσιώδες κέρας

και να μην θέλω να το κρύψω

εδώ να σε θέλω δική μου

όπως σε ξέρω και με ξέρεις

ατόφια και γυμνή

δεν θέλω ν' ανακαλύψω

τον κόσμο όλο

δεν μ' ενδιαφέρει 

ποτέ να μην πάω

ούτε στ' απέναντι νησί αν

αν μπορώ μόνο

να ταξιδεύω'

μετρώντας πετραδάκια

την απόσταση

απ' το λαιμό

ως το λείο σου κοχύλι

και με γεμάτα χείλη

αγάπησεμεκατωαπτονήλιοπουκαιγεταιγιαμας