Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παραλήρημα


κορμί μου
για ταξίδι αφορμή μου
κρατώ επάνω μου
κολλάω σε όλους του τοίχους
σαν φτηνός μανιακός serial
θα θελα να προβάλλεσαι
στο ταβάνι
μα και πάλι
όπου είμαι
κατοπτρίζεσαι μέσα μου
ούτως ή άλλως
να παίξω με το διάδημα
να παίξεις
όλες μου τις δυνάμεις
ποντάρω
στα δάχτυλά σου
κανόνισέ τα όλα
όπως ξέρεις
ξυπνώ αχάραγα
και ψάχνω να βρω
τ' απομεινάρια μια μέρας
που δεν σ είχα
στο κινητό
εικόνα ένα
εικόνα δύο
θα το πετάξω κάτω
δεν γίνεται
αναλώνεται σε εικόνες
και στιγμιότυπα
ναι, εγώ που είμαι καλός σ' αυτό
όλα να τ' αποτυπώνω
μ΄αυτό ξεκινώντας
και τελειώνοντας τη μέρα
λέω πως δεν μπορεί
είναι άρρωστο, το θέλω
ζωντανή παντού
εδώ και τώρα και συνέχεια
και με γλυκά καμώματα
να μ' έχεις τελειωμένο
δικό σου
σε βλέπω
και νιώθω γλυκά να παραλύω
παραδομένος εκούσια
και με τη θέλησή μου όλη
στα δικά σου χέρια
πώς με κάνεις
να βρίσκω και να χάνω
όλα
πώς βγάζεις το μέσα  μου
έξω
όλο φωτεινό
και ρευστό λάμπον
έξω στον κόσμο
θέλω να σε δω
κι όλα να στα δίνω
να μη με νοιάζει
φανερά να υποφέρω για σένα
κι άλλο πόθο'
δίνοντάς μου
και λίγο ακόμα πριν
πριν να με λυτρώνεις
να πηγαίνεις πιο πέρα
μέχρι το σημείο
να μη βγαίνει πια φωνή
παρά το μούγκρισμα
του ζώου
και το θείο
παραλήρημα
όταν όλα ενώνονται
σ έναν σπασμό ψυχής

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά