χείλη μεστά

τα μεστά πορφυρά χείλη
τα έχω εδώ
απαλά με αγγίζουνε κάθε βράδυ
και γλυκά τα θωπεύω
με λόγια ζεστά
κι ερωτικά θυμιάματα
καίοντας λάδι καυτό
η σάρκα μου υποφέρει γλυκά
καίγομαι και  παραληρώ
αχ είναι τόσο κοντά μου
σχεδόν τα νιώθω απαλά
κι έπειτα
ν΄απλώνονται επάνω μου παντού
άγγιξέμε, κράτησέμε
κάνεμε δικό σου
το ξέρεις πώς
ξέρεις πόσο το ποθώ'
κάθε βράδυ
έρχεσαι κοντά
δεν έχεις φύγει ποτέ
τόσο που δεν ξέρω πια
να ξεχωρίζω
το είναι από το θέλω
κι όλο τρελαίνομαι
σ' αυτόν τον κύκλο
μ' αρέσει να θέλω υποφέροντας
και να υποφέρω θέλοντας
κι όλο έρχεσαι
κι όλο μετράω επάνω μου
να το το στόμα
το πορφυρό μου στέμμα
το πιο γλυκό μου
φτιαγμένο από σύννεφο απαλό
κι αποθυμιά ατέλειωτη