Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σώμα

Το σώμα
είναι γυναίκα
όλα τ' άλλα
αδύναμες καρικατούρες
η στροφή του κορμού
το αιθέριο λίκνισμα
το μισάνοιχτο στόμα
και το βλέμμα αιχμηρό
με μια υπόσχεση
πληρωμένη
 και ανεκπλήρωτη
εργαστήριο ζωντανών φαντασιώσεων
όλα είναι δυνατά
όλα γίνονται απτά
στα χέρια σου
κι αδημονούντα
μια δύναμη μυστήρια
που ξεκινά και καταλήγει
μέσα  κρυφά
φανερώνεται κάθε λίγο
πότε από δω
πότε από κει
σκευή του πόθου
του έρωτα αρματωσιά
τα σίδερα λυγίζουνε
κι όλα υποκύπτουν
για να περάσετε
όμορφα πόδια
ντυμένα με κοχύλια πολύχρωμα
θρόισμα φουστανιού
που ανασηκώνεται στο πέρασμα
αρώματα λεπτά
λιγωτικά
από χαμηλά που αναδύονται
χέρια που δουλεύουνε
στα έργα της ανάγκης
και στα έργα της χαράς
ω πάλι σ εσάς
όλη την ουσία εμπιστεύομαι
να τη μεταλλάξετε
σε ασυγκράτητους σπασμούς
κι αθανασία

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά