Αποψιμυθιώνω

Σήμερα
κρατώ ένα τριαντάφυλλο μικρό
το στήθος σου
κι απ' τη θηλή του
το άρωμα κρατώ
τη γεύση την υφή του
στα ακροδάχτυλα
σε ξαναβρίσκω έφηβη
και δροσερή
 - για μένα πάντα
έτσι θα είσαι -
τόσο απαλό και κοριτσίστικο
τόσο διάφανο
και στρογυλλό
μπορώ ξανά και να σε πλάσω
μέσα στη χούφτα μου
να γείρω επάνω σου
και ν' αφεθώ σαν το παιδί
πόσο που είναι ποθητό
να 'ρχεσαι πίσω στην πηγή
αρχή των όλων,
γυναίκα, όνειρο γλυκό
παρηγοριά κι επιθυμία
γλυκιά μου τρέλλα, προσμονή
κι ανατριχίλα
ρεύμα διαχέεις μέσα μου
μα και ρευστή γαλήνη
γυναίκα,
στο στήθος σου
απαλή καταφυγή
κορίτσι, πόρνη και αγία
μόνο μου εσύ πιστεύω
γυμνή απ' όλα τα ψιμύθια
κοντά σου θέλω έτσι να ζω
και μέσα σου ξαναγυρνώ
να βρω του κόσμου
την αλήθεια