Περίπατος

Μ αρέσει  να περπατώ
και να κοιτάζω
στα μπαλκόνια
πίσω από τ' ανοιχτά παράθυρα
γυναίκες που σέρνουν
την κούρασή τους
ανθρώπινες ατέλειες
ανθρώπινοι ιστοί με τατουάζ
από την άλλη νέοι ανέμελοι
χωρίς να λογαριάζουνε
τα λιπαρά και το χρόνο
υπομονή
υπομονή
όλα θα περάσουνε
χωρίς να καταλάβεις
ωπ! πηδάς το σκάμμα
και να σαι από την άλλη πλευρά
παρατηρώντας χαζά
σαν χρυσόψαρο στη γυάλα
ζηλεύω το γατί μου
που δε νοιάζεται
έτσι λέω εγώ
μόνο μικρές φροντίδες
και μια τερατώδης αυτάρκεια
τελευταία
κοιμάμαι πολύ βαριά
αλλά ξυπνώ ενδιάμεσα
με τη δική σου θέληση
γαντζωμένη κάτω
από το μαξιλάρι μου
να σηκωθώ
να πιω ένα χυμό
όπως κάνουμε μετά
αλλά χωρίς τη σοκολάτα
γιατί το στόμα μου
δεν έχει γεύση
παρά μόνο
αναμασώ  τα νυχτερινά
ανεπίδοτα πάθη
κι άλλοτε παραδίνομαι
άλλοτε επιστρέφω
στο άκαιρο της υπάρξεως
1985
έτος απόλυσης
όλα μπροστά
ακολουθώντας, άγνωστα
και δαιδαλώδη
σαν της Κυψέλης τα στενά
κάπου εκεί γύρω περιφερόμουν
πώς να 'ξερα
Φωκίωνος,
κι η Πατησίων ένα ποτάμι
μας πήρε, μας έφερε
και πάλι εδώ επιστρέψαμε
στην κοίτη μας