Θα φορέσω

τα πράγματα

έχουν ταυτότητα

και το νόημα 

που παίρνουν

από εμάς

αν φορώ το ρούχο σου

μπορώ να σ' έχω επάνω μου

αν βάλω στη σειρά

τα περιδέραια

φιλώ το λαιμό σου

πόσο μου είσαι οικεία

πόσο έχω από σένα

σε λίγο

θα μοιάζουμε όλο και πιο πολύ

και δεν θα χρειάζεται

να ξεχωρίζουμε τίποτα

θα είμαι μέσα  σου

και θα υπάρχεις μέσα μου

όταν το βράδυ

περιμένω ν' ακούσω

τα βήματα στη σκάλα

όταν ανοίγω το κινητό

για να σε δω

ατημέλητη και ζωντανή

διαπλέκεται το τώρα

και το πριν

διαρκώς δοσμένος

στην ύλη και το άυλο

δες

δεν είναι το σώμα μου

είναι η ψυχή μου

που σπαρταρά 

σε σένα

χωρίς καμία διακοπή

με μια νέα ορμή

και το βλέμμα

το σίγουρο και βαθύ

του είμαι εδώ για σένα...