ό,τι αξίζεις

Και καρδιά και κορμί
λεπτό μου αιχμηρό
χνούδι στο δέρμα
κατακόρυφα δέομαι
ανιχνεύοντας
σαν ζωντανό
με την όσφρηση
με καλεί
στο σκοτεινό του μυστήριο
που εμένα μου φαίνεται
πως είναι φως ρέον
όχι δεν με τυφλώνει
αυτός ο πυρήνας
το βασικό
το ένα
όλα απορρέουν απ αυτό
ποιος δεν το καταλαβαίνει
είμαι ένας πιστός
που με ευλάβεια ανεύλαβα
το ασπάζομαι
και ευμενίζομαι στο είναι του
όταν γλυκαίνει
όταν στην αμάχη επάνω
ορύεται
κι όλα τα ζητά
να τα κατασπαράξει
όλα να τ' αφομοιώσει
και πίσω να τα γυρίσει
ως εξαίσια δώρα
αναγγέλλοντας με φωνές
και κραυγές
εγώ απλός
διαμεσολαβητής του απόλυτου
έρεβος, απόλυτο
κρημνός και κορυφή
καταπόντισέ με  μέσα σου
αφομοίωσέ με σαν ουσία χοϊκή
λιώσε με σαν πέτρα
στον πυρήνα
με τη θερμότη σου
δώσε μου μια θέση'
προσωρινά στον παράδεισο
του εξαίσιου πάθους σου
ελεεινά σερνόμαστε
στο καθημερινό
ανόητα κι υποφέροντας
για το τίποτα πασχίζοντας
κομμάτια από ζωή
θησαυρίζοντας
και λίγες στιγμές μόνο
πετάμε πέρα
αυτό το σκευρό ρούχο
κι η ψυχή γυμνή
ανασαίνει επιτέλους θαλλερά
το άρωμα του δέρματος
αχ, πώς περιμένω
αυτή τη στιγμή
όλα τ' αξίζει
όλα τα δίνω
στην έκσταση επάνω