Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Disconnect

Disconnect
γύριζα στον κόσμο
απλώς περιφέροντας
το σώμα σε λιτανεία
δεν ωφελεί τίποτα
ακατάσχετες φλυαρίες
μια σύναξη ανοησίας
περνούν κάνοντας
όση φασαρία μπορούν
όλοι δηλώνουν παρουσία
γρήγορα κορμιά
γρήγορα αυτοκίνητα
γρήγορα ξεχασμένοι
αφήστε με
θέλω να πάω κάπου
να κρυφτώ
να μη μιλώ
σε άνθρωπο
αν συνεχίσω
να περιφέρομαι
δεν ξέρω πού θα φτάσω
μέχρι να χάσω
κάθε αίσθηση'
και να πέσω κάτω
ξερός σαν νεκρό φύλλο
τι είν αυτό τώρα
ηλιοβασίλεμα το λένε
κουράστηκαν τα μάτια μου
πόνεσα να κοιτώ
με τόση ένταση
και να μη βλέπω τίποτα
έμεινα ασύνδετος
και άναυδος
disconnect
σφάλμα
πού είσαι
μη μ' αφήνεις
θα με παρασύρει
αυτό το γελοίο πλήθος
που δεν μπορώ
ό,τι και να κάνω
μένω καρφωμένος κάτω
δώσε μου
κάνε να σηκωθώ λίγο
αφήστε με ανόητοι
σε λίγο να
θα έρθει  να με πάρει
από το χέρι
δεν πειράζει
παρεξήγηση
όλα καλά
όλα εντάξει
όλα καλά θα λέω
στην άκρη του δρόμου
τσαλακωμένοι
μα ζωντανοί


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά