δίχως λόγια

όταν αποθαρρύνεσαι
να προσπαθείς
να επιστρέφεις
στα βασικά
να θυμάσαι
ας πούμε
την εντύπωση που σου  έκανε
όταν ανέβηκες
τη σκάλα
σ' αυτό το σπίτι
άδειο ακόμα
με τη σκάλα στη μέση
και το σκαμπό
στη γωνία
τα σπίτια
γεμίζουν
με την παρουσία μας
και χτίζονται
μαζί με την ιστορία μας
θυμήσου, λοιπόν,
την πρώτη φορά
που βγήκαμε στη βεράντα
όλα χαρά
να σου δείξω που'
φαίνεται η θάλασσα
θυμήσου
τα απόβραδα
που καθόσουν
και χάζευες
τα φέρι της γραμμής
ή τα νησιά απέναντι
πόσος αέρας φαινόταν
να κυκλοφορεί
απ' την κουζίνα
ως το σαλόνι
θυμήσου τις πρώτες
μισάνοιχτες γρύλιες
ή την άμμο
που βιαστικά
αποθέσαμε στα σεντόνια
τότε
δεν μας κουράζανε
 οι διαδρομές
ερχόμασταν από μακριά
και φτάναμε πιο μακριά
για να βρεθούμε
πιο κοντά
θυμήσου
τον πρώτο καφέ
στο τραπεζάκι
 της πλατείας
ή ένα βροχερό απόγευμα
άσκοπα γυρνώντας
στη Νέα Σμύρνη
ή το μπαρ
με τα αστικά μεγάλα
μπαλκόνια
τη συνέντευξη στον κήπο
το πρώτο αμήχανο
βραδινό ραντεβού
που δεν ήξερες κατά πού
να φύγεις
ή τις μασκαράτες
και τους χορούς
άλλα στενάχωρα βράδια
χωρίς κρεβάτι
στον καναπέ
και με αναχωρήσεις βιαστικές
και αναπάντεχες
ή το ένα
μονάχο
μικρό ταξίδι
στο άβολο αντίσκηνο
μόνο και μόνο
για τη χαρά της φυγής
ή το απροσδόκητο άγγιγμα
στον απόμερο κόλπο
όλα αυτά
και πολλά άλλα
με άπειρες λεπτομέρειες
με χαμόγελο
και δάκρυ
με στεναγμό
κι αποθυμιά
θυμήσου τώρα
κι έλα  να παίξουμε
παλιά παιχνίδια'
μα και νέα
ως και το γέλιο μου
αδέξιο
έλα να μου μάθεις ξανά
το πολύ
και το κόκκινο
το φιλί
και το περίσσεμα
με καθαρή ματιά
και δίχως άλλα λόγια