5'

ενα όνειρο
απ' τα ωραία
κλείσε το παράθυρο
να μη φύγει'
μαζί με το κελάηδισμα
των πρωινών πουλιών
και σκορπίσει
στο σκληρό φως
της μέρας
αλλά τι λέω
το φως αυτό
σε κάνει και φαίνεσαι
πόσο πιο αληθινή
είναι ίσως
και θέμα
οπτικής γωνίας
όταν
γλυκά με κοιτάς
γερμένη πάνω στο μαξιλάρι σου
δεν χρειάζεται να λες
τίποτε άλλο
όταν πάλι
θα σηκωθούμε
όλα θα μπούνε
στην αναπόφευκτη τροχιά
- α, να μην ξεχάσω αύριο και τούτο
και κείνο...-
σταμάτησέ με
κάνε την καρδιά μου
για λίγο να σωπάσει
άγγιξέ με βαθιά
όπως εσύ μόνο γνωρίζεις
βγάλε από μέσα μου
κάθε πικρή ρίζα
που πάει να πνίξει
τη χαρά μου
όλα αυτά είναι πολλά
το ξέρω καλά
μα αν μπορείς
για πέντε λεπτά ακόμα
- γιατί έχεις τόσο δίκιο πάντα-
να μη σηκωθούμε
πέντε λεπτά ακόμα
αγκαλιά
ν' αφηγηθούμε ο ένας
το όνειρο του άλλου
γιατί έξω σαν βγούμε
το φως με καθηλώνει
κι οι τροχιές μας σπασμένες
μέχρι να ζυγιστούν ξανά
μόνο πέντε λεπτά
λίγο ακόμα
μέχρι να γεμίσει το δωμάτιο
με των ματιών σου
το ρευστό και γλυκύ φως