Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μόνο σκιές

Κάποιες φορές
προσπαθώ
να το δω
απλά το θέμα
όπως λες
αλλά τελικά
είναι τόσο διαφορετικό
το ζήτημα που
δεν έχει άλλη ερμηνεία
γιατί το θέμα είναι ότι
όσο και να θέλω
να το δω ψύχραιμα
αυτό δεν υπάρχει
πολλές φορές
μου λείπεις
έτσι απλά
επιτακτικά
αληθινά
γυρίζω σπίτι
δουλειά ως αργά
μια βόλτα
για χαλάρωση
με το ποδήλατο
ένα ποτήρι κρασί
ένα τσιγάρο
στο κωλομπαλκονάκι
κι αυτή είναι η ζωή μας
το καθημερινό μεροκάματο
της αφάνειας
να μην είσαι εκεί
όχι, λέω,
δεν πάω σπίτι
θα έρθω σε σένα
είναι ανάγκη μεγάλη
μα δεν υπάρχει τρόπος
το ξέρω
δεν θέλω να τ' ακούω
να το σκέφτομαι
και γυρνάω ένα γύρω
λέω, άντε να το καθυστερήσω λίγο ακόμα
μα, τι κάνεις,
δεν μπορείς να γυρνάς στο δρόμο
μπορώ, καρδιά μου
για σένα μπορώ
μέχρι να με πιστέψεις
θα ξοδέψω όσα βράδια
χρειαστεί
όση ψυχή έχω
για μια νύχτα ακόμα
μαζί σου
δεν χρειάζονται πολλά
δος μου
άλλη μια ευκαιρία
να σου χαϊδεύω τα μαλλιά
να χαθώ μέσα σου
να γελάμε όσο ποτέ
και να λέμε
κοίτα να δεις
μια μέρα
όλα αυτά θα τα θυμόμαστε
το τρέμω αυτό το "μια μέρα"
γιατί τώρα, τώρα, τώρα!
να σε νιώσω
δεν υπάρχει αναβολή
δεν υπάρχει ο χρόνος
εσύ είναι
το μέσα μου
το θέλω σου
εδώ, δυνατά,
με φωνή,
άσε με να στο πω
με το στόμα μου
να γευτώ όλη
την ουσία σου
ν' απομυζήσω
κάθε σου χυμό
για να στον δώσω πίσω
το χέρι σου στο χέρι μου
είναι τόσο απλό
πόσες φορές
μου λείπουν
τα πιο απλά πράγματα
και αδιαφορώ
παντελώς
αν αυτό είναι
ενήλικο
γιατί το πάθος
ποτέ
είναι η αλήθεια
δεν ενηλικιώνεται
ευτυχώς
για μας
πάντα νέοι
εμείς οι δύο
μόνοι
και γύρω μας
μόνο σκιές


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά