Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δώρο

Δεν θα στείλω
μήνυμα
μέσ' από
τον εύκολο δρόμο
δεν θα σου ταίριαζε
θα ήθελα
κάτι άλλο
δεν ξέρω γιατί
αυτή τη φορά
περισσότερο
κάτι φωνάζει μέσα μου
κάτι λέει
όχι σε αυτό
που κάνουν όλοι
μα δεν βλέπεις;
τι πας να κάνεις;
να βυθίσεις
στο  μέτριο
στο ασήμαντο
το διαφορετικό;
μα την αλήθεια,
από μόνη σου
ορίζεις το μοναδικό
το δικό σου
κι αυτό που θέλεις
θα κάνεις, το ξέρω,
περιφρονείς
με σιγουριά
τα τετριμμένα
δεν θέλω
ν΄ αναλωθώ
σε λόγια
έξω απ' το χρόνο
ξέχωρα από λέξεις
χειρονομίες
που αρμόζουν
στους πολλούς
μόνο εδώ μέσα
 - μα πόσο μέσα πια; -
όσο δεν φαντάζεσαι
ίσως και να φαντάζεσαι
ίσως και να το ξέρεις ήδη
υπάρχεις
ζεις
μοναδική
δική μου
το λέω
χωρίς ντροπή
πέρα για πέρα
χωρίς έπαρση
και τώρα
και χωρίς χρόνο
να ζήσουμε μόνο
αυτό που μας
αναλογεί
δεν υπάρχει
πριν μετά
μόνο ένα τώρα
που θέλω τόσο
να διαστείλω
για να χωρέσουμε
να χαθούμε
μέσα στη μήτρα του
εμείς, δες, ξαναγενιόμαστε
το γενέθλιο δώρο μου
είναι στα χέρια σου
πριν να στο προσφέρω
στέκομαι
μπροστά σου
κρυπτογραφώ
αντανακλώ
τη ζωή που
σαν από
σκοτεινό βράχο
δίνει μια
και ξεχειλίζει
κατευθείαν
από αυτά
τα μελιά
κι υπέροχα
απόκρημνα μάτια
που πέταξα ψηλά
για να τα φτάσω

Όπου  "boy", βάζετε "girl"...and let's party big time!




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά