Μένω εδώ

Σε ζω
σε μοιράζομαι
εδώ και αλλού
όπως μπορώ
να σ' έχω
αλλά
όσο
στα σεντόνια μου
μένει
τ' αποτύπωμά σου
θα ξέρω
ότι μπορώ
να ξεκινήσω
πάλι αύριο
με τη βεβαιότητα
ότι ο έρωτας
που κάθε άλλο
παρά μια
έννοια αφηρημένη
μένει εδώ
κάθε φορά
και κάτι
καινούριο
αλλά και γνώριμο
αναπάντεχα οικείο
και ολοένα
πιο δικό μας
πώς γίνεται αυτό
δεν μπορείς
να ξέρεις
ζω για σένα
θα πει
σ' έχω
σε κρατώ
σου χαϊδεύω
τα μαλλιά
σε κατακτώ
κι έπειτα τρυφερά
σε σκεπάζω
με το σώμα μου
κλείνω τα μάτια
κι ακούω
την κούρασή σου
σε βλέπω το πρωί
στον καθρέφτη
και κοροϊδεύω
τις γκριμάτσες σου
με μαλώνεις γλυκά
βγαίνουμε
καφές στο χέρι
ένα φιλί βιαστικά
και τρέχουμε, τρέχουμε
όμως,
ο έρωτας
επιμένω
μένει εδώ
στο δωμάτιο αυτό
κι έχει τη γεύση
το σχήμα
την ανάσα
και το σώμα σου
και είναι όλα
δικά μου