Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

GDPR

Αν δεν έχω τη συναίνεση
θα έρθω πατώντας νύχτα
αργά και σιγά
θα γλιστρήσω
κάτω απ΄το ζεστό σεντόνι
ήσυχα και γαργαλιστικά
κρυφά θα εφάπτομαι
στα πιο αναπάντεχα μέρη
θα υπενθυμίζω
την παρουσία μου επιταχτικά
κάνοντας διαολιές
και με γέλια
θ' αναστατώνω την ομαλότητα
πλην  όμως
δυστυχώς είμαι η ίδια
η κανονικότητα
και συναινώ ανέκαθεν
έχω εφαρμόσει πολύ πιο πριν
πολιτικές και ρήτρες
ώστε
τίποτα να μην αντίκειται
στα επιτρεπτά όρια
μόνο τώρα
που δεν γυρνάνε πια
με βιάση οι σελίδες
και ίσως ίσως
αρχίζουν και κολλάνε ελαφρά
και το χαρτί παίρνει πια
το βάρος
του χρόνου που κιτρινίζει
τώρα δα ακριβώς
σαν τον πονηρό γέρο
που κατεβαίνει στο κελάρι κρυφά
ρίχνω πιο βαθιά
τ' αγκίστρια μου
φέρνοντας στην επιφάνεια
τα πιο κρυμμένα πάθη
και δεν θέλω πια
τη συναίνεση κανενός
μόνο
ενώπιος ενωπίω
κι εσύ
φαντασίωσή μου
εμμονική και στοχευμένη
ίσια στο κέντρο
του πιο ευαίσθητου
προσωπικού μου
και καθόλου δεδομένου

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά