Αγκυρες

Η άσπρη γραμμή
που αφήνουν πίσω
τ' αεροπλάνα
ζωγραφίζει στον ουρανό
την αγάπη μου
στο ανέφελο γαλάζιο
κι από το πιο
ταπεινό μπαλκόνι
τα λουλούδια που ανθίζουν
ανεβαίνουν ψηλά στο φως
για την αγάπη μου
φορώντας τα χρώματα
που δυνατά μιλάνε
για την άνοιξη
μην σου φαίνεται παράξενο
άφησέ με
να σε κοιτώ βαθιά
μέσα και γύρω
απ' το περίγραμμα
πώς γίνεται
πες μου
ολοένα κάτι ανακαλύπτω
κάτι ολότελα καινούριο
και παλιό
όλα καταλήγουνε
από πολύ μακριά
στο μαργαριταρένιο χαμόγελο
αχ, να 'ταν
συνέχεια μέσα σου
να ταξιδεύω
να μετρώ
τη δύναμη
και την ανάσα
νομίζω πως όπως πάω
θα εκραγεί
η χαρά που μαίνεται
μέσα μου συσσωρεύω
τα κύματα που ξεσπάνε
να κρατηθώ από το λαιμό σου
ρίξε άγκυρες
τα πόδια σου γύρω μου
να μην διαλυθεί
αυτό το σύμπλεγμα
μέρα τη μέρα
να περιμένω
να έρχεσαι
κι από τον ύπνο μου
να βγαίνω
ανεβαίνοντας
στην κλίμακα των αισθήσεών σου
σαν μικρός ήρωας
να κατακτώ
κάθε κορυφή
που δεν φαντάστηκα ποτέ
κι όμως
μείνε ακόμα
για να πιστέψω σ' αυτό
που συμβαίνει
σαν να έρχεται από παλιά
και παίρνει κάθε φορά
το σχήμα και τη μορφή
που του δίνεις