Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Φιλι...

Αυτό το σώμα
δεν είναι δικό μου
είναι μια χειρονομία
που εκκρεμεί
όταν βρίσκεται
στο δικό σου
μια χαμένη ισορροπία
που ξαναβρίσκεται
ήρθες από μακριά
σ' αυτό το χώρο
συναντήθηκαν
διαδρομές
φιλιά κι αγγίγματα
πάνω σου ενώνονται
κάθε πριν και μετά
μείνε
ακόμα λίγο
αυτή η αγκαλιά
είναι το μέτρο μου
αναμονή και λαχτάρα
καρδιά μου
θέλω ν' ακούσω
το δικό σου χτύπο
και να συγχρονιστώ
τρέχω να σε προλάβω
ας μείνουμε εδώ
σε ένωση μοναδική
ζητώ να επιστρέφω
σ' αυτό που ζούμε
επιμηκύνοντας'
την ένταση της στιγμής
όταν
ένθεη
δίνοντας σώμα και ψυχή
μα πιο πολύ ψυχή
που γίνεται φωτιά
που γίνεται παφλασμός
φύση ζωώδης
και τρυφερή μαζί
πώς δίνεσαι
στις μυστικές σου δεήσεις
κι εγώ απλώς
ο τρόπος και το μέσο
ξεδίπλωσέ μου
κάθε μανία
με ιερή αφοσίωση
γίνεσαι η γυναίκα
η μία κι όλες μαζί
καταλύοντας
στα εκούσια δεσμά
σαν ενώτιο
όλα μέσα σου ενώνονται
κι αναγενώνται
ξανά καινούριοι
τροπαιοφόροι
εραστές
στο όνειρο
και στο απόγευμα
όλα διάφανα λάμπουν
σαν μετά τη βροχή
κι όλα τα δέχομαι μέσα μου'
ευτυχισμένα και καθαρά
ως δίνεσαι ολόψυχα
σ' αυτό το φιλί

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά