Αληθινή

Αν έπιανε τώρα
μια βροχή
θα 'θελα
να ταξιδέψω πάνω σου
σαν τις σταγόνες
αργά να γλιστρήσω
μέχρι το άνοιγμα
στο στήθος σου
να κυλήσω άπληστα'
εξερευνώντας
τον κόσμο σου
που γεμίζει τις αισθήσεις μου
που δεν μου δίνεις
συχνά αυτό το προνόμιο
ν' ανακαλύπτω
το δικό μου μονοπάτι
άφησέ με
εκεί να επιστρέφω
πόσο εύγευστο
είναι στη γλώσσα και στα χείλη μου
το διάφανο ποτό
ίσως και να μην πρέπει
έτσι απροκάλυπτα'
να φανερώνω μια τέτοια
αδυναμία
όμως
ό,τι με ορίζει
πώς αλλιώς να το πω
πώς να το παραβλέψω
πιο πολύ απ΄ όλα
άσε με'
να σου χαϊδεύω τα μαλλιά
όταν πέφτουν στο μέτωπό σου
με τον αχνό ιδρώτα του έρωτα
να ξεπλένω τα μάτια μου
να κοιτώ
όσο μπορώ περισσότερο
σαν να προσπαθώ
να κρατήσω
εικόνες και βλέμματα
όσο γίνεται περισσότερο
να σε αποθησαυρίσω
μ' αρέσει
κι απ' την απέναντι πλευρά
όπως φαινόμαστε
έξω στη σκηνή
να κοιτάζω άπληστα
σχεδόν με τη μανία
ή την εμμονή
του εικονοβλεψία
αλλά  αυτό το παρασκήνιο
το δικό μας
πίσω απ' τα φώτα
και τα μεγάλα σκηνικά
είναι το πιο
αληθινό απ' όλα
η μόνη πρόβα
για την αληθινή ζωή!