να έρχεσαι...

Αίσθηση υγρή μου

σε κρατώ μέσα 

στα δάχτυλά μου

για λίγο

και ξεγλιστράς σαν την άμμο

δεν προλαβαίνω

κι έρχεσαι 

κατά κύματα

με συνταράσσεις

στον ύπνο και πιο π[έρα ακόμα

σ' ένα αβέβαιο μετέωρο

[που ποθώ να βρεθώ

να μείνω εκεί 

λίγο παραπάνω

δώσε μου τον χρόνο

κλείσε με'

σ' έναν ελειψοειδή κύκλο

κάμπτοντας προς εμέ

τ' αχείλι σου

πόσο....

 ένα νεφέλωμα

στο μυαλό μου,

μωβ και ασημένιες

συνάψεις

στο μεταίχμιο

της έκρηξης

όχι, όχι

βασανίσουυ'

και βασάνιζέ με

ανήλεα παραδίδομαι

εγώ

ούτε ταυτότητα

ούτε υπόσταση

ούτε ίσως ή 

υποθέτοντας

όλα μια 

φωτεινή 

εκτυφλωτική 

κατάφαση

ήμουν η γεύση σου

ήσουν το τέλος μου

και κατεβήκαμε μετά

τις σκάλες χαμογελώντας

τα πιο απλά 

πράγματα

ήταν γεμάτα φαντασία

διάφανα σαν νερό καθαρό

να έρχεσαι πάλι