Ακολουθώντας

Ημέρα επίπεδη
ο δρόμος του ήλιου
δεν συναντήθηκε
βιαστικά γλίστρησες
στο βουερό φως
και χάθηκες στο πρωινό
πού να σε βρω
απ' το παράθυρό μου
δεν φτάνω
σκύβω κι απλώνομαι
μα τα φιλιά μου
καίγονται μακριά
σ΄αναζήτησα
και πάλι
κάνοντας σκέψεις
ακατάλληλα ονειροπολώντας
περιμένοντας τον καιρό
για τη συγκομιδή
ξέρω πως
επαναλαμβάνομαι
και στην επανάληψη
ο λόγος γίνεται
απτή χαρά
άγγιγμα
που περιμένω τόσο
μαζεύοντας μέσα μου
το υλικό της έξαψης
εικόνα μου
που βασανίζεις
τη σκέψη και
το σώμα μου
θ' απλώσω
όλα μου τα επιχειρήματα
πάνω στην πλάτη σου
θ' ακουμπώ
κι ύστερα
θα κάνω ένα βήμα πίσω
για να βλέπω και να βλέπω
ν' αγγίζω
και να βλέπω
σχεδόν γυμνή
άσε με
να ορίσω το πεδίο
των πιο αχαλίνωτων
κι άλλα πολλά
που θα θελα
να σου κάνω
δεν θα σου πω
αίσθησή μου
πόσο μένεις κενή
κι αναζητάς το νόημα
που αν δεν το χω
μέσα στα δυο μου χέρια
όλα μοιάζουν λιγότερα
να δείχνεις στον ήλιο
όλα από σένα
να φαίνονται λαμπρά
να πάλλεται η ζωή΄
και πίσω σου
ν 'ακολουθώ
το σφυγμό
της ακούραστης δίψας
του έρωτα
που διαχέεται