Στο ενδιάμεσο

οι γραμμές του ηλεκτρικού

σηματοδότες περαστικοί

από πάνω

τα πέτρινα φωτισμένα κτήρια

σχεδόν τρυφερά

στις απαλές πτυχώσεις των

μια διαυγής δήλωση

ύπαρξης

είναι εδώ όλα

τόσο εύγλωττα ένιωσα

και τόσο επιτακτικά 

παρούσα

την ύπαρξή τους

λες και περνούν

διαδοχικά

σαν τους σταθμούς

μέσα απ' το κορμί σου

σαν μια διασύνδεση

με το άπειρο

του άχραντου μυστήριου

η αιδοία εκδοχή του χρόνου

ό,τι πιο αληθές

μπορεί η ανθρώπινη φύση

τι λέω

ποια ανθρώπινη, ανοησίες,

γυναίκα

από σένα όλα ξεκινούν

σε σένα καταυγάζουν

σε σένα καταλήγουν

στο ενδιάμεσο

μια αγωνιώδης προσπάθεια

να λατρέψουμε

και λατρεύοντας

να ενθεωθούμε

στην αποκάλυψη

της πιο βασικής

ουσίας

που γεννάται

από μέσα σου

μόνο