Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δειλός

Ο δειλός
στο κάθε βήμα του
συντρίβεται
καίγεται
απ' τα ίδια του τα μάτια
που ματώνουν
βλέπει κορυφές απάτητες
και βάθη ανεξάντλητα
μετεωρίζεται
στην κάθε στιγμή
βήμα μπρος
βήμα πίσω
οι  άλλοι γύρω
άγνωστα τοπία επικίνδυνα
και μια τάφρος
που μέσα της βουλιάζει
δίχως φωνή
δίχως βούληση
μόνος με τα λιγοστά
κλειστά κελύφη
που
ίσως να κρύβουνε
το μυστικό του  άπειρου'
ίσως και
το φοβερό πέρασμα
στην άβυσσο
κωλυσιεργώντας
κι αναβάλλοντας διαρκώς
την αναμέτρηση
που δεν θα βγει νικητής
και το ξέρει
πολύ πίσω
για να πάει μπροστά
πολύ μακριά
για να δει επιστροφή
ένας αναποφάσιστος ακροβάτης
που μπορεί να σωθεί
την τελευταία στιγμή
μπορεί
σ΄ένα κλείσιμο του βλέφαρου
να συντριβεί




https://www.youtube.com/watch?v=f0Yh756gGcI

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά