Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

σταγόνες

και έρχεται 
κατά κύματα
μέσα στη νύχτα
δεν ξέρεις
εάν είναι όνειρο
ή αλήθεια
κι η νύχτα αλλάζει
μεταμορφώνεται
άλλοτε μέσα
στην επιθυμία
άλλοτε
σ' ένα χάος
απρόβλεπτο
πού είσαι
έχω ανάγκη
να τα βάλω όλα
στη δική σου σειρά
να συνταχθώ
μέσα στην αταξία σου
με τα χείλη
να βρω ξανά τον δρόμο
χτυπιόμαστε πέρα δώθε
σε τεθλασμένες
υπομονή
το φως
είναι πιο κοντά
τόσο 
που σε καίει
υπομονή
θα καώ
και θα ρθω μαζί σου
θα κυλάω επάνω σου
σταγόνες ιδρώτα
αλμύρα του κορμιού
και στιλπνότης
της επιθυμίας
έρχομαι μαζί σου
κόλλησέ με
επάνω σου
σαν βρεγμένο ρούχο
μ επιθυμία ποτισμένο
κ υγρή προσμονή










Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά