Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Συγχώρεσα

Συγχώρεσα κι αγάπησα
εμένα
και τώρα σ' άλλες θάλασσες τραβώ
αγάπη μου δεν πήγες
στα χαμένα
ζωή, που σε λησμόνησα καιρό

Έρχεται
κάποτε η ώρα
κι όλα ξαναγυρνάνε
στου καιρού
τη σκόνη
την αλήθεια
και τη μπόρα
κι όλη η ζωή αρχίζει
κάπου αλλού

δίχως αναβολή
πάρε με τώρα
πάμε στην αλητεία
τ' ουρανού
μαζί με τα φεγγάρια
του χειμώνα
παιδιά καραβοκύρη
ταπεινού

Συγχώρεσα κι αγάπησα
εμένα
και τώρα σ' άλλες θάλασσες τραβώ
αγάπη μου δεν πήγες
στα χαμένα
ζωή, που σε λησμόνησα καιρό

Κι ύστερα
στο ταξίδι
σαν διψάσεις
θα ναι πηγή  το σώμα
και νερό
που σου 'φερα στα χείλη
να βυζάξεις
όπως το πρώτο γάλα
το μωρό

κι αν πέσουμε
σε ξέρα
και στο κύμα
μη με αφήσεις μόνο
να χαθώ
κράτα εσύ γερά
στο πρώτο βήμα
κι εγώ μέσα σου απλά
θα βυθιστώ

Συγχώρεσα κι αγάπησα
εμένα
και τώρα σ' άλλες θάλασσες τραβώ
αγάπη μου δεν πήγες
στα χαμένα
ζωή, που σε λησμόνησα καιρό

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά