Ενεστώς

Σε θέλω
σε χρόνο ενεστώτα
χωρίς περιττές
ευκτικές, προστακτικές
χωρίς άλλους
προσδιορισμούς
κλίνω μόνο
το σώμα
στο πρώτο πρόσωπο
μόνο
ρήμα
ακόμα ίσως
και χωρίς
υποκείμενο
το θέλω
δεν θέλει
άλλη έγκλιση
καμία
βουτάω μέσα σ' αυτό
κάθε μου βράδυ
φεύγω
από τον κόσμο
ζω μόνο
στον κήπο
των φαντασιώσεων
καίγονται
τα δάχτυλά μου
να μου τα σβήνεις
μες το στόμα σου
λιγότερο ζω
κάθε μέρα μετά
όλο και λιγότερο
πες πως
υπάρχουμε
αλύτρωτα κορμιά
πες μου πως
θα ξημερώνουμε
ο ένας για τον άλλο
μη μου λες
άνοιξε κι έλα
λάθος:
ανοίγεις και είσαι
κι ό,τι είσαι
γίνομαι
κι ό,τι δίνεσαι
το ενδύομαι
εγώ
που δεν αντέχω
άλλο ρούχο
παρά
το διάχυτο εγώ σου
από τ' ακροδάχτυλα
ως τις ρίζες
των μαλλιών
εκεί σιμα
στη μυτίτσα
του αυχένα
τίποτα περιττό
τίποτα
όλα απαραίτητα
όλα σε έγκλιση
οριστική