Εικόνες

Ένα καράβι στο βυθό
που όλο μου λέει δεν μπορώ
και μου μιλάει για σένα
ένα καράβι ξεχασμένο
που 'χει το άλμπουρο σπασμένο
και ξενυχτάει για σένα

Έχει μια θλίψη που γερνά
από ταξίδια μακρινά
και έρχεται απ΄ τα ξένα
σαν τα κοχύλια τα παλιά
που αγκαλιάζουν τα σκαριά
που 'ναι ναυαγισμένα

Και καθώς φεύγει η Κυριακή
ξαναγυρνάω πάντα εκεί
χλωμό, γλυκό φεγγάρι
να καθρεφτίζει τη σιωπή
μέσα στα μάτια που 'χα δει
μια νύχτα του Φλεβάρη

Ένα καράβι αληθινό
που 'χει  πονέσει όπως εγώ
γαλάζιο μονοπάτι
φέρνει στο νου μου τις στιγμές
μικρές χαρές μοναδικές
στο κρύο μου κρεβάτι

Αν δεν σε δω πώς θα μπορώ
γυρνώντας πάλι στο κενό
να κλείσω απόψε μάτι
κι αν δεν σ' αγγίζω στο νερό
κορμί, ψυχή μου εκεί θαρρώ
θα λείπει αυτό το κάτι

Αυτό το κάτι που αγαπώ
να το κρατάω μυστικό
στο άδειο προσκεφάλι
σαν μια εικόνα που κοιτώ
μοναχικά στο κινητό
και ζεις μαζί μου πάλι

Και καθώς φεύγει η Κυριακή
ξαναγυρνάω πάντα εκεί
χλωμό, γλυκό φεγγάρι
να καθρεφτίζει τη σιωπή
μέσα στα μάτια που 'χα δει
μια νύχτα του Φλεβάρη

Ένα μικρό διαμαντάκι από τον φίλο και εξαιρετικό ερμηνευτή Γιάννη Λεκόπουλο....