Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Απόσταση ασφαλείας

Απόσταση ασφαλείας
από την αναχώρηση
του αποκαλόκαιρου
με τη γεύση
βανίλια παγωτό
στον ουρανίσκο
από τα αποφέγγαρα
λιμνάζοντα
στις ακμαίες νεροποντές
τα ξέφτια
του Αυγούστου
στην αντανάκλαση
ένα φως που παραπαίει
κι όμως μέσα του
αυτό το καλοκαίρι
δεν πενθεί
δεν νοσταλγεί
μόνο συλλέγει
προσεκτικά και μεθοδικά
τοποθετώντας
στο τραπεζάκι
τα άδεια κουτάκια
των ενδιάμεσων στιγμών
για να αντέχει
το σώμα που κάμπτεται
το σώμα που απλώνεται
κατακρατώντας φιλί
νερό και αλκοόλ
ονειρεύεται
τις νέες σκοτεινές επάλξεις
βραδινά πρόωρα
γέννας τρυφερής
τρυφερά τα αγγίγματα
από δω και στο εξής
που μετρώνται
με το πέρασμα
στο βαθύ βραδινό
το χέρι σου
στο χέρι μου
επιτακτικά δοσμένο
όσο ποτέ άλλοτε
αυτό δεν είναι υπόσχεση
το φωτεινό σου σημείο
έχει τη μυρωδιά
της ζωντανής σάρκας
που ενώνεται
σε αιώνια ψυχή



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά