Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Όταν

Όταν απλά
κι αναπάντεχα
αβίαστα'
είναι τόσο φυσικό
να ξυπνώ πλάι σου
και σαν το νερό
το σώμα σου να ζητώ
όταν με οδηγό
ένα απλό θέλω
έτσι να βρίσκεσαι
ποθητά
κι ανεξιχνίαστα
χωρίς καμία
άλλη διεργασία
παρά με την αφή
σαν την κίνηση
ν' απλώνεις
και να κόβεις
ένα γλυκό φρούτο
να μένουνε περισσότερο
αυτές οι λιγωτικές
διαυγείς στιγμές
ένα καλοκαιρινό απόγευμα
που δεν υπάρχει λογική
κι εξήγηση
ό,τι οδηγεί
από μόνο του
μικρά διαλείμματα
όχι όταν
αναζητώντας
το άρωμα στα σεντόνια
στο νου περιπλέκεται
αγαπημένη ακαταστασία
τι να το κάνω
όλα να μένουν στη θέση τους
άοσμα
λευκαντικές μέρες
χωρίς την αρμύρα
του πριν
την εύοσμη αποπλάνηση
το ήρεμο μετά
όταν όλα αυτά
θα είναι πάλι δικά μας
δεν θα γυρεύω σχήματα
ούτε θ' αναζητώ
στα περιγράμματα
των αληθειών
μη λήθη μου
δείξε μου
μη μ' αφήνεις
να λέω
κάνε με πράξη
μην μ' αφήνεις
να λιμνάζω
στη σκέψη
όταν είσαι
δεν χρειάζεται
άλλο τίποτα πια




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά